Fotoğrafın geri kalanını soldurmadan karanlık bir fotoğrafı aydınlatın

Az pozlama, arkadan aydınlatmayla aynı sorun değildir

İki fotoğraf, birbirinin tam tersi nedenlerle fazla karanlık görünebilir ve birini düzeltmek diğerini bozabilir. Az pozlanmış bir fotoğrafta tüm kare karanlıktır: sensöre yeterince ışık ulaşmamıştır ve gölgelerden parlak alanlara kadar her şey olması gerekenden daha düşük seviyededir. Arkadan aydınlatılmış bir fotoğrafta ise kare aslında karanlık değildir — konunun arkasındaki pencere doğru pozlanmış ve parlaktır; önündeki konu ise silüet hâlindedir.

Arkadan aydınlatılmış duruma tüm görüntüyü aydınlatan bir eğri uygularsanız pencere parlaktan beyaza döner, gökyüzü son geçişini kaybeder ve görüntü, insanların aydınlatılmış görüntülerle ilişkilendirdiği soluk ve düz görünüme bürünür. Az pozlanmış duruma yalnızca gölgeleri açan bir eğri uygularsanız parlak alanlar fazla karanlık kalır; çünkü zaten parlak değillerdir.

Araç, dosyayı yüklediğinizde görüntünün ortalama parlaklığını bildirir ve iki durumu tek bir sayıyla ayırır. 100 üzerinden yaklaşık 32'nin altındaki bir ortalama gerçekten az pozlamaya işaret eder. Karanlık bir konuyla birlikte normal aralıktaki bir ortalama, arkadan aydınlatılmış duruma işaret eder; bu durumda gölge açma veya arkadan aydınlatma eğrisi kullanılmalıdır.

Üç eğri, işlev olarak

Her mod, giriş parlaklığından çıkış parlaklığına giden ve 256 girişli bir arama tablosu üzerinden uygulanan tek bir işlevdir — her piksel için bir kez yapmak yerine, olası her değer için bir kez yapılan ve her fotoğraf uygulamasının gerçekleştirdiği işlem. Aşağıda, 60 gücünde altı örnek seviyede her birinin ne yaptığı, tam parlaklığın yüzdeleri olarak gösterilmiştir.

Sağdaki sütunları okuyun. Doğal eğri, %5'lik örnek kadar %90'lık örneği de hareket ettirir; “görüntünün tamamını aydınlatmak” bunun anlamıdır ve parlak bir sahneyi neden düzleştirdiğini açıklar. Gölge açma ise ona neredeyse hiç dokunmaz: piksel %70 seviyesine geldiğinde aldığı katkı neredeyse yoktur, bu nedenle gökyüzü gökyüzü olarak kalır. Arkadan aydınlatma, aynı şeklin daha güçlü hâlidir; %82'nin üzerinde bir yumuşama kullanır, böylece en parlak alanlar beyaza kırpılmak yerine sıkıştırılır.

Eğri her renk kanalına aynı şekilde uygulanır. Bu, renk tonunu korur ve görüntü aydınlandıkça doygunluğu biraz azaltır; parlaklık kontrolünden beklenen de budur. Eğriyi yalnızca parlaklığa uygulayıp rengi yeniden ölçeklendirmek doygunluğu daha iyi korur, ancak açılan gölgelerdeki renk gürültüsünü de güçlendirir. Bu kalite düzeyinde daha kötü bir ödünleşimdir.

Gürültü bedeldir ve bir kusur değildir

Sensör, sinyali ve gürültüyü birlikte kaydeder. Parlak ışıkta sinyal büyüktür ve gürültü onun altında görünmez; karanlık bir odada sinyal küçüktür ve gürültü kaydedilen şeyin önemli bir bölümünü oluşturur. Aydınlatma ikisini de aynı miktarda çoğaltır, bu nedenle açılmış bir gölge her zaman doğru pozlanmış bir gölgeden daha grenlidir.

Bu, aracın başarısız olduğu anlamına gelmez. Fotoğraf, gerçekte ne kadar bilgi içerdiğini size gösterir. Gren kabul edilemez durumdaysa seçenekler; daha az açmak, daha küçük boyutta çıktı almak — pikseller birleştirilirken gürültünün ortalaması alınır — veya varsa kameranın RAW dosyasına dönmektir; çünkü bir RAW, bu aracın aldığı sekiz bitlik JPEG'den birkaç stop daha fazla hareket alanı barındırır.

Aydınlatılmış bir görüntüde çıktı kalitesini yüksek tutun. Gürültü yüksek frekanslı bir ayrıntıdır ve kayıplı bir kodlayıcının en çok biti ayırdığı şey tam olarak budur; bu nedenle 70 kalitesindeki aydınlatılmış bir fotoğraf, özgün görüntünün 70 kalitesindeki hâlinden belirgin biçimde daha kötü görünecektir.

Neler geri getirilemez

Kırpılmış parlak alanlar kaybolmuştur. Bir piksel üç kanalda da 255 değerini okuduğunda sensör doygunluğa ulaşmıştır; dosya yalnızca doygunluğa ulaştığını ve sahnenin bu noktanın ne kadar ötesine geçtiğine dair hiçbir bilgi olmadığını kaydeder. Patlamış bir pencerenin bulunduğu fotoğrafı aydınlatmak, biraz daha büyük bir patlamış pencere oluşturur.

Tamamen siyah bir kare de diğer uçtaki aynı sorundur. Sensör hiçbir şey kaydetmediyse çarpılacak hiçbir şey yoktur ve görüntüyü açmak gri gürültü üretir. Aracın yükleme sırasında bildirdiği ortalama parlaklık değeri, zaman harcamadan önce bunu görmeniz içindir.

Aydınlatma ayrıca gürültü azaltma, keskinleştirme veya beyaz dengesi değildir. Eğrisi yayımlanmış tek bir işlemdir ve açıkça ifade edilmiştir — çoğu kaydırıcının sunduğundan fazlası, bir fotoğraf düzenleyicinin sunduğundan ise oldukça azı. Neredeyse doğru olan bir fotoğraf için işin tamamı budur; çalışılması gereken bir fotoğraf için dürüst yanıt gerçek bir düzenleyicidir.

İlgili durum: bunun yerine parlak alanları korumak

Bir fotoğrafı daha parlak göstermenin, gölgelere hiç dokunmadan uygulanabilen ikinci bir yolu vardır: parlak alanlara, bunları destekleyen bir ekranda kullanabilecekleri daha geniş bir hareket alanı vermek. Bir gain map bunu yapar ve bu farklı bir araçtır — Ultra HDR dönüştürücü bir gain map oluşturur; böylece aynı fotoğraf sıradan bir ekranda değişmeden kalır, HDR ekranda ise belirgin biçimde daha üç boyutlu görünür.

Bu ikisi birbirinin alternatifi değil, tamamlayıcısıdır. Aydınlatma herkesin gördüğü pikselleri değiştirir; gain map ise uyumlu bir ekranın zaten orada bulunan piksellerle ne yapacağını değiştirir. Karanlık bir fotoğraf genellikle ilkini ister. Doğru pozlanmış, parlak bir penceresi veya parlak bir yansıması bulunan bir fotoğraf ise genellikle ikincisini ister.

Hangisini kullanırsanız kullanın, buradaki çıktı piksellerden kodlandığı için konum, kamera ve diğer tüm meta veri alanları işlem sırasında kaldırılır. Amaç yan etki değil de buysa meta veri aracına bakın; aydınlatılmış sonucu bir boyut sınırının altına indirmek içinse sıkıştırıcı sayfasını kullanın.