Şeffaflığı koruyarak PNG’yi kayıpsız veya kayıplı WebP’ye dönüştürün

Ne değişir, ne değişmez

PNG ve WebP, on dört yıl arayla aynı sorunu çözer. 1996’da tamamlanan PNG, genel amaçlı bir sıkıştırıcının önünde her satır için bir dizi tahmin filtresi kullanarak görseli kayıpsız biçimde saklar. Google tarafından 2010’da yayımlanan WebP’nin iki modu vardır: VP8 video codec’inin kare içi kodlamasını temel alan kayıplı mod ve renk ilişkisizleştirme, palet, geriye dönük başvurular ve bölge başına entropi modeli gibi çok daha zengin bir dönüşüm kümesine sahip kayıpsız mod.

Pratikte bunun sonucu, kayıpsız WebP’nin çoğu gerçek görselde PNG ile aynı pikselleri yaklaşık %20 ila %30 daha az yer kaplayarak üretmesidir. Ancak her zaman değil: çok az renk içeren küçük bir görsel bazen daha büyük çıkar; çünkü PNG’nin palet modu zaten ideale yakındır ve WebP’nin üst bilgisi daha büyüktür. Araç, yönü varsaymak yerine değişimi her iki durumda da ölçer ve bildirir.

PNG’nin açık ara önde olduğu tek alan renk derinliğidir. PNG kanal başına en fazla 16 bit saklar; WebP ise 8 bit saklar. Bir fotoğraf için bunun önemi yoktur; işlenmeye devam edecek oluşturulmuş bir geçişte veya bilimsel bir görselde ise PNG’de kalmanızın nedeni budur.

Kayıpsız mı kayıplı mı — karar boyutla değil içerikle ilgilidir

Görselde metin, diyagram, kullanıcı arayüzü, çizgi sanatı veya düz renk alanları varsa kayıpsızı seçin. Kayıplı codec’ler, gözün fotoğraflarda fark etmekte zorlandığı ayrıntıları atarak çalışır; ancak bu varsayımların her biri keskin siyah bir kenarda bozulur: harf biçimlerinin çevresinde çınlama ve her sınır boyunca soluk bir hale oluşur. Bir ekran görüntüsünde kayıpsız WebP hem PNG’den daha küçüktür hem de doğru sonucu verir.

İçerik fotoğrafsa ve dosya boyutu son birkaç puanlık doğruluktan daha önemliyse kayıplıyı seçin. Bir fotoğrafı PNG olarak dışa aktarmak yaygın ve maliyetli bir hatadır — format görevini sadakatle yapar ve sensör gürültüsünü piksel piksel saklar; bu yüzden on iki megapiksellik bir fotoğraf on beş megabayta ulaşır. Bunun kayıplı WebP’ye 82 kaliteyle dönüştürülmesi, genellikle boyutu ellide bire düşen ve izleme mesafesinden bakıldığında ayırt edilemeyen bir dosya üretir.

Şeffaflığa sahip kayıplı WebP ayrıca ele alınmayı hak eder; çünkü alternatifi olmayan yetenek budur. Gerçek bir alfa kanalı olan küçük bir dosyaya — bir ürünün arka plandan ayrılmış görüntüsüne, fotoğraf üzerine yerleştirilecek bir logoya veya yumuşak kenarlı bir çizime — ihtiyacınız varsa, eskiden seçenekler büyük bir PNG ya da şeffaflığı önceden tahmin etmeniz gereken bir arka planla birleştirilmiş JPEG dosyasıydı. Kayıplı WebP bu ödünleşimi ortadan kaldırdı ve hâlâ yeterince kullanılmıyor.

2026’da destek durumu

Şu anda kullanılan her tarayıcı WebP’yi görüntüler. Chrome ve Firefox bunu sırasıyla 2018 ve 2019’dan beri, Safari 2020’deki 14. sürümden beri, Edge ise Chromium’a geçmesinden beri destekler. Masaüstünde Windows Photos 2019’dan beri, macOS Preview ise Big Sur’dan beri WebP okuyabilir. Android ise 4.0’dan beri WebP’nin kodunu çözer.

Hâlâ düzensiz olan destek, geri kalan her şeydedir: masaüstü tasarım yazılımlarının eski sürümleri, eklenmiş bir görseli satır içinde görüntüleyen bazı e-posta istemcileri, birkaç baskı iş akışı ve “bir görsel” kabul edip JPEG kasteden uzun kuyruktaki iş uygulamaları. Diğer yön bunun içindir.

Bu aracın çoğu aracın ele almadığı bir tarayıcı ayrıntısı vardır. WebP kodlayıcısı olmayan bir tarayıcıda canvas’tan WebP yazması istendiğinde işlem başarısız olmaz — doğru dosya adının altında yanlış baytlarla sessizce bir PNG döndürür. Bu sayfa önce tek piksellik bir test görselini kodlar ve geri gelen türü kontrol eder; böylece kodlayıcısı olmayan bir tarayıcı, yanlış etiketlenmiş bir indirme yerine açık bir mesaj alır. Bu hatayı dağıtıma göndermek kolay, sonradan fark etmek ise çok zordur.

Dönüştürme sırasında neler kaldırılır

Çıktı piksellerden kodlandığı için kaynak dosyanın meta verilerinden hiçbir şey aktarılmaz: EXIF yoktur, XMP yoktur, PNG metin parçaları yoktur, C2PA bildirimi yoktur. Bir ekran görüntüsü veya dışa aktarılmış grafik için bu genellikle yararlıdır, ama her zaman değil — görsel üreticileri istemi PNG metin parçalarına yazar ve bazı iş akışları belge tanımlayıcısını burada tutar.

İçeriği dönüştürmeden önce görmek isterseniz meta veri aracı PNG metin parçalarını, EXIF’i ve C2PA’yı üç formatta da okur ve her alanı açıklar. Görseli koruyup yalnızca meta verileri kaldırmak isterseniz bu araç, yeniden kodlama yapmadan bunu gerçekleştirir.

Şeffaflık, her iki modda da dönüşümün kendisi tarafından korunur. Animasyon korunmaz: animasyonlu PNG ilk karesi olarak okunur; bu, bu araç dahil canvas tabanlı her aracın sınırlamasıdır.

Diğer araçlar arasındaki yeri

Amaç belirli bir format değil, daha küçük bir dosyaysa sıkıştırıcı daha uygun sayfadır: bir boyut sınırı hedefleyebilir ve formatı sizin için seçer. Amaç boyutları küçültmekse yeniden boyutlandırıcı daha etkili seçenektir — genişliği yarıya indirmek piksel sayısını dörtte bire düşürür; bu, herhangi bir format değişikliğinden daha büyük bir etkidir.

Bu sayfa, formatın kendisinin gereksinim olduğu durumlar içindir: WebP isteyen bir statik site derlemesi, boyut sınırı nedeniyle PNG kabul etmeyen bir CMS veya son yüzde otuzun önemli olduğu bir sayfaya girecek görsel. Tek bir dönüşüm yapar, neyin değiştiğini bildirir ve hiçbir şeyi başka bir yere göndermez.

Bu sayfanın arkasındaki format referansı — bir tarayıcının hangi formatların kodunu çözebildiği ve hangilerini kodlayabildiği, her kapsayıcının hangi meta verileri taşıyabildiği — veri API’sinde JSON olarak yayımlanır; böylece aynı tablo yeniden yazılmak yerine karşılaştırılarak kontrol edilebilir.